بادگیرها درسفرنامه ی ابراهیم ولنتاین ویلیامز جکسن

ویلیامز جکسن در سال 1862 میلادی در یکی از خانواده های قدیمی شهر نیویورک به دنیا آمد. وی در سال 1903 میلادی برای نخستین بار به ایران و آسیای میانه سفر کرد او سفرهای زیادی به مشرق زمین داشت.
ویلیامز جکسن در مورد بادگیرهای شهر یزد این گونه می نویسد: اهمیت شهر یزد، چه در قدیم و چه بعدا به مناظر آن نیست زیرا بدون تردید یزد هیچ گونه زیبایی طبیعی ندارد. انسان ساعت ها از میان کوچه ها و خیابان های باریک و پیچ در پیچ آن اسب می راند و چیزی جز دیوارهای گلی، پشت خانه ها، باریکه ای از آسمان و منظره ی بادگیرهای مرتفعی که از روی پشت بام خانه های اعیانی قد برافراشته اند نمی بیند. این بادگیر ها مانند دودکش های مستطیل شکلی هستند با شکاف های باریک که کوچک ترین وزش را می گیرند. این بادگیرها با توجه به گرمای شدید و طوفانی یزد ، در ماه های تابستان از وسایل ضروری و یکی از مشخصات و ویژگی های آن شهر است.
منبع:منبع: بادگیر، شاهکار مهندسی ایران، نویسندگان مهدی بهادری نژاد، علیرضا دهقانی




