محله ما یک زمانی مرکز اشکذر بود در قدیم به آن «آب بند» هم می گفتند ریک ها و شن های مانند مغول ها به آنجا حمله ور شدند و مردم ما را از منطقه حوالی مسجد جمعه و قلعه به سمت باغستان کشاندند
بعضی از خانواده های ما به تهران و شهرهای دیگر و بعضی ها مثل محمدعلی غلامرضا، حاجی علی آسیابون، حاجی میرزا حسن، حاجی میرزا جواد و… به باغستان نقل مکان کردند
بزرگترین آسیاب آبی جهان، زیباترین و خوش قواره ترین حسینیه جهان، قلعه قدیمی اشکذر ،مسجد حاجی رجب علی و مسجد نظر کرده جمعه تو محله ما قرار دارد
ما تودیها بسیار امام حسینی و روضه دوست هستیم ، هرجای اشکذر که روضه باشد خودمان را به آنجا می رسانیم
کشته مرده آش امام حسین (ع) هستیم شاید از چلو کباب و کباب سلطانی بگذریم ولی محال است از آش امام حسین (ع ) بگذریم، هرجا دیگ آش امام حسین (ع ) بار باشد ما مشتری پروپا قرص آن هستیم یکدیگر را خبر می کنیم و اگر هم بتوانیم برای همدیگر می بریم
ما با اهالی محله باغستان اشکذر “کل کل” داریم ، محال است یک پیرمرد تودی و یک پیرمرد باغستانی به هم که رسیدند به هم تیکه نیاندازند!
در کل ما آدمهای شوخ طبع و خوش مشربی هستیم و به اندک چیزی خوشیم! کلماتی مانند مرغ، انگور و شغال شاید برای خیلی ها بی معنی باشد ولی ما با گفتن آن و تکرار آن ساعتها با هم می خندیم؟!
اگرچه بسیاری از جاها از مهاجرت و فرار مغزها وحشت دارند ولی ما از این بابت نگرانی نداریم ، وجود دو مقبره، کهنه و روضه الشهداء در محله ما از قدیم الایام تاکنون باعث شده دلمان قرص باشد که تودیها هرجا که رفته باشند اگر خودشان برنگردند، جنازه شان به توده برمی گردد به همین خاطر شعار ما این است :« همه از توده هستیم و به توده بر می گردیم»
