حضرت باقر علیه السلام در سال پنجاه و هفت هجری در شهر مدینه چشم به جهان گشود. او هنگام وفات پدر خود امام زین العابدین علیه السلام که در سال نود و چهار رخ داد، سی و نه سال داشت. نام او «محمد» و کنیه اش «ابوجعفر» است و «باقر» و «باقرالعلوم» لقب او می باشند. مادر حضرت «ام عبدالله» دختر امام حسن مجتبی علیه السلام و از این جهت نخستین کسی بود که هم از نظر پدر و هم از نظر مادر فاطمی و علوی بوده است. امام باقر که در سال صدو و چهارده هجری در شهر مدینه درگذشت و در قبرستان معروف بقیع، کنار قبر پدرش و جدش، به خاک سپرده شد. دوران امامت آن حضرت هیجده سال بود.
منبع:کتاب شرح زندگانی امام محمد باقر (ع)
