صفحه اصلی

حد سارق

 

نقل است که؛
روزی نزد معتصم عباسی دزدی را آوردند که به دزدی اش اقرار کرده و سرقتش ثابت شده بود.
معتصم خواست با جاری کردن حدّ شرعی، او را مجازات کند.
به این دلیل، همه فقیهان و دانشمندان را نزد خود گرد آورد و امام جواد(ع) نیز در آن مجلس حضور داشت.
معتصم از جمع پرسید : دست دزد از کجا قطع ‌‌‎شود؟
ابن ابی داود گفت : از مچ استخوان!
معتصم گفت : دلیلت چیست؟
ابن ابی داود گفت : به خاطر اینکه دست، عبارتست از انگشتان و کف تا مچ که خداوند متعال راجب وضو فرمود : «فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَ أَیْدِیکُم‏»
صورت‎ها و دست‎هایتان را با آن مسح کنید. و گروهی حرف مرا قبول کردند.
دسته‎ای دیگر گفتند : بلکه لازم است دست دزد از آرنج قطع شود!
معتصم گفت : به چه دلیل باید از آرنج قطع شود؟ دلیل شما چیست؟
آنها در جواب گفتند : به خاطر اینکه خدای متعال در مورد شستن دست برای وضو فرمود :
«وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَى الْمَرافِق‏»
و دست‎های خود را تا آرنج بشویید.
و شستن دست تا آرنج، دلیل آن است که حد و اندازه دست، آرنج است.
معتصم سپس به امام جواد(علیه‎السلام) رو کرد و گفت : ابو جعفر نظر شما راجع به این مسأله چیست؟
حضرت(ع) فرمود : حاضرین، راجب آن اظهار نظر کردند!
خلیفه گفت : سخنان ایشان را رها کن، شما چه می‌‌‎فرمایید؟
خلیفه اصرار کرد و به ناچار حضرت(ع) فرمود :
«إِنِّی أَقُولُ إِنَّهُمْ أَخْطَئُوا فِیهِ اَلسُّنَّهَ فَإِنَّ اَلْقَطْعَ یَجِبُ أَنْ یَکُونَ مِنْ مَفْصِلِ أُصُولِ اَلْأَصَابِعِ فَیُتْرَکَ اَلْکَفُّ»
نظر من این است که آنان در این سنت به خطا رفته اند، پس همانا باید انگشتان دزد را قطع کرد و کف دست او باقی بماند!
آنان علت را جویا شدند!
حضرت(ع) فرمود :
«قَوْلُ رَسُولِ اَللَّهِ(ص) اَلسُّجُودُ عَلَى سَبْعَهِ أَعْضَاءٍ اَلْوَجْهِ وَ اَلْیَدَیْنِ وَ اَلرُّکْبَتَیْنِ وَ اَلرِّجْلَیْنِ، فَإِذَا قُطِعَتْ یَدُهُ مِنَ اَلْکُرْسُوعِ أَوِ اَلْمِرْفَقِ لَمْ یَبْقَ لَهُ یَدٌ یَسْجُدُ عَلَیْهَا»
به خاطر فرمایش حضرت رسول اکرم(ص) که فرمود :
سجده بر هفت عضو، انجام می‌‌‎شود : پیشانی، دو دست، دو زانو و دو پا! بنابراین، هرگاه دست دزد از مچ یا آرنج قطع شود، چیزی برای سجده باقی نمی‎ماند.
«وَ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى : «وَ أَنَّ اَلْمَسٰاجِدَ لِلّٰهِ » یَعْنِی بِهِ هَذِهِ اَلْأَعْضَاءَ اَلسَّبْعَهَ اَلَّتِی یَسْجُدُ عَلَیْهَا «فَلاٰ تَدْعُوا مَعَ اَللّٰهِ أَحَداً» وَ مَا کَانَ لِلَّهِ لَمْ یُقْطَعْ»
و در حالی که خدای متعال فرمود :
«وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّه‏» اینکه سجده‎گاه، از آن خداست.
و منظور، همین اعضای هفتگانه است که بر آنها سجده می‌‌‎شود.
«پس هیچ کس را با خدای متعال نخوانید.» و آنچه از آنِ خدای متعال است، بریده نمی شود.
در این هنگام سخنان امام جواد(ع)، موجب شگفتی معتصم شد و فورا دستور داد مطابق فرموده امام جواد(ع) عمل کنند و دست دزد را از انگشتانش قطع کردند.(۱)

منبع :
۱)تفسیر عیاشی، ج۱، ص۳۱۹

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن