وی از ایران شناسان به نام انگلیسی است که در هفتم فوریه ی 1862 میلادی در روستای اولی در ایالت گلوسسترشایر انگلستان به دنیا آمد و در سال 1925 میلادی از دنیا رفت. او شیفته ی جذابیت فوق العاده ادبیات فارسی خصوصا در زمینه ی عرفان وتصوف بود تا جایی که بزرگ ترین آرزویش این بود که سرزمینی را که زادگاه حافظ است از نزدیک ببیند و قدم بر خاک پاک شیراز بگذارد. براون در سال 1887 یا 1888میلادی ، از تبریز وارد ایران و از راه زنجان به تهران رفت. او از تهران به قم و از آن جا به اصفهان ، شیراز، یزد و کرمان سفر کرد.
ادوارد بروان در مورد بادگیرهای شهر یزد چنین می نویسد: همین طور که به شهر یزد نزدیک می شدیم، تعداد زیادی بناهای بلند و مستطیل شکل، باعث شگفتی و حیرت من شدند که نمی دانستم به چه کار می آیند و تا آن وقت نظیرش را ندیده بودم. از آنجا که می دانستم شهر یزد به دارالعباده شهرت دارد، فکر کردم که شاید یک جور مناره اند اما به زودی فهمیدم که این ها بادگیر هستند و در خانه های افراد ثروتمند و مرفه، برای جمع آوری و هدایت بادهای خنک که بالاتر از سطح زمین می وزند به داخل اتاق های خانه، طراحی و ساخته شده اند.
منبع:منبع: بادگیر، شاهکار مهندسی ایران، نویسندگان مهدی بهادری نژاد، علیرضا دهقانی
