فاطمه لطفی
تا بهحال احساس کردهاید که وقتی باران یا برف میبارد خوشحال میشوید و وقتی از بارش خبری نیست اضطراب و ناراحتی تجربه میکنید؟
در سال 2021 مطالعهای در استرالیا انجام شد که نتایج جالبی از رخداد یک خشکسالی و اثرات آن بر سلامت روان را نشان میداد.
در این مطالعه اثرات خشکسالی بر سلامت روان در جمعیت روستایی و چگونگی تغییر این اثرات با مواجهه مداوم با شرایط خشکسالی بررسی شد.
محققان دریافتند پاسخ روانشناختی به خشکسالی با سطوح مختلف قرار گرفتن در معرض خشکسالی تغییر و از یک الگوی U شکل معکوس پیروی میکند.
این یافته نشان داد قرار گرفتن در معرض خشکسالی در ابتدا منجر به افزایش پریشانی روانی شد و متعاقبا پس از یک سطح آستانه قرار گرفتن در معرض خشکسالی (حدود 2.5 تا 3 سال)، پریشانی رو به کاهش نهاد.
افزایش پریشانی در سالهای اول خشکسالی نشان میدهد که مردم وقتی زمان بیشتری در معرض خشکسالی هستند، بیشتر مضطرب میشوند. اما افراد تمایل دارند با محیط سازگار شوند و در مواجهه با عوامل استرسزای شدید یا طولانیمدت انعطافپذیری ذهنی ایجاد کنند.
در حالی که مردم در نهایت احتمالا خود را با خشکسالی سازگار میکنند (یعنی پریشانی آنها شروع به کاهش میکند)، 3 سال طول میکشد تا این اتفاق بیفتد و در این مدت پریشانی بهطور مداوم افزایش مییابد. زیرا پس از شروع خشکسالی زمان لازم است (مثلا ماهها یا سالها) تا بتوان خشکسالی را دید یا شناسایی کرد، و تأثیرات خشکسالی نیز به تدریج ایجاد میشود و سالها ادامه مییابد.
بنابراین سالهای اول خشکسالی میتواند عدم قطعیتها و همچنین خطرات بالقوه برای امنیت مالی به همراه داشته باشد که باعث پریشانی مداوم میشود.
از سویی کاهش پریشانی با ادامه شرایط خشکسالی نشاندهنده مثبتشدن سلامتروان کلی نیست.
محققان میگویند سطح بالای قرار گرفتن در معرض خشکسالی با کاهش رضایت عمومی از زندگی در طول زمان همراه است. وقتی زمان طولانیتری در معرض خشکسالی هستیم، احتمال کاهش رضایت از زندگی افزایش مییابد. به عبارت دیگر وقتی مردم دیگر از خشکسالی مضطرب نیستند، لزوما به این معنا نیست که سلامت کلی روحی آنها بازیابی شده. در نتیجه میزان یک دوره خشک نسبی برای سلامت روان مهم نیست، بلکه مدت زمان ماندگاری آن اهمیت دارد.
اما نکته مهم چیست؟
کاهش استرس پس از چند سال قرار گرفتن در معرض خشکسالی ممکن است به اشتباه به عنوان نشانهای مبنی بر موفقیتآمیز بودن مداخلات کمک به خشکسالی و کاهش آن تلقی شود. در حالی که در واقع این کمکها باید ادامه و احتمالا افزایش یابد، تا زمانی که خشکسالی از بین برود و اثرات بلندمدت آن کاهش یابد.
این مطالعه نشان داد حمایت مستمر برای نتایج رضایت از زندگی بهتر برای مردم مناطق تحت تأثیر خشکسالی مفید خواهد بود. یکی از راههای حمایت از رفاه افراد ممکن است از طریق دلبستگی به مکان باشد که به عنوان پیوند عاطفی با محیطهای محیطی تعریف میشود. زیرا دلبستگی به مکان باعث افزایش رضایت از زندگی و کمک به شادی بیشتر میشود/روزنامه سفر میمنت
کانال آب
