امامت نماز صبح به جماعت را در مسجد محله ترک نکن

یک نفر اشکذری تعریف می کرد جنب گلزار شهداي فیروزآباد در ماشین منتظر یکی از بستگان بودم، بدجوری حرصم را در آورده بود! اینقدر که وقتی نشست تو ماشین گله اش کردم ، او هم با معذرت خواهی گفت ” ببخشید هیچ جور نمی شد به سادگی از تربت شهید رفیقم دل بکنم ” بی خیال معطلی شدم و گفتم ” مگر شهدای فیروزآباد را می شناسید شما که اشکذری هستید و خیلی وقت هست اشکذر نیستید !؟” گفت: ” من با طلبه شهید سید جواد حسینی رفیق صمیمی بودم، خدا رو شکر که بعد شهادتش هم رهایم نکرد ” گفتم ” یعنی چه !؟”

گفت: خدا توفیق داده بود چند وقتی برای امامت نماز جماعت صبح، می رفتم مسجد محل در شهری که الان ساکن هستم.

نگران شدم شاید امامت جماعت من به دلیل آماده بیرون شدن و صدای درب منزل که موجب اذیت اهل منزل می شود، کار درستی نباشد .به خودم گفتم شاید وظیفه ام این نباشد که صبح ها برای اقامه جماعت به مسجد بروم ، خلاصه نیت نرفتن همان و آمدن شهید سیدجواد حسینی به عالم رویای من همان طلبه و رفیق شهیدم که سالیانی است دوریش آزارم میدهد برای اولین بار در عالم رویا به من گفت ” فلانی الان که بیدار می شوی پنج دقیقه به اذان صبح باقیست، امامت جماعت صبح مسجد محل را ترک نکن؟به مسجد برو و پس از پایان نماز به مامومینی که برای فیض نماز صبح به مسجد آمده اند بگو: با سفارش شهید اقامه جماعت صبح را داشتیم”

از خواب بیدارشدم، طبق گفته شهید دقیقا پنج دقیقه تا اذان صبح باقی مانده بود.

آری رفقای شهید هیچ وقت رهایمان نمی کنند.

شهیدان شاهدان روزگاراند      برای دین و کشور افتخارند