دروازه‌بانِ منتخب اشکذر و مجومرد، شهیدِ جزیره مجنون

اول مهر ۱۳۴۳، در محله‌ی قدیمی پشت‌باغ کاج اشکذر، کودکی به دنیا آمد که بعدها نامش در شمار شهیدان این دیار ثبت شد؛ محمدکاظم دهقانی اشکذری. پدرش، غلامرضا، کشاورزی ساده و زحمتکش بود و مادرش خدیجه، با مهر و صبوری، گرمای خانه را زنده نگه می‌داشت. محمدکاظم در همان فضای صمیمی و پرصفای خانواده قد کشید و تا پایان دوره ابتدایی درس خواند.

محمدکاظم، نوجوانیِ خود را در کوچه پس‌کوچه‌های پرخاطره محله پشت باغ کاج اشکذر سپری کرد. او هم مثل هم‌سن‌وسال‌هایش شور و نشاط داشت. اگر امروز سری به عکس‌های قدیمی دهه پنجاه بزنید، می‌توانید او را در قابِ خاطراتِ فوتبالِ آن سال‌ها پیدا کنید؛ میانِ تیم منتخب «اشکذر و مجومرد». محمدکاظم، دروازه‌بانِ بلند بالای آن تیم بود؛ کسی که با نگاهی نافذ، دروازه را نگه می‌داشت و اجازه نمی‌داد توپی از سدِ اراده‌اش بگذرد. انگار از همان زمان، در حال تمرینِ ایستادگی بود؛ تمرینی برای روزهای بزرگ‌تر.

اما تقدیر برای او، زمینی وسیع‌تر از مستطیل سبز فوتبال در نظر گرفته بود. وقتی ندای دفاع از میهن در جانش طنین‌انداز شد، دستکش‌های دروازه‌بانی را زمین گذاشت و لباس سبزِ پاسداری را به تن کرد. او که در مدرسه درس خوانده بود، حالا در دانشگاهِ جبهه، درسِ ایثار و فرماندهی می‌آموخت.

در جبهه، دیگر نه برای تیمِ شهرش ، که برای شرف و خاکِ ایران می‌جنگید. فرماندهی گروهان، مسئولیتی بود که به شانه‌های استوارش سپرده شد. بیست و دوم اسفندماه سال ۱۳۶۳، در التهابِ جزیره مجنون، وقتی آتش و آهن فضا را پر کرده بود، محمدکاظم آخرین دروازه‌بانی خود را انجام داد. این بار، او دروازه‌بانِ حریمِ غیرت بود؛ ترکشِ کینه‌توزِ دشمن که نشست، محمدکاظم نه گل خورد و نه تسلیم شد، بلکه به معراج پرواز کرد.

حالا سال‌هاست که او در آرامشِ ابدی گلزار شهدای زادگاهش، اشکذر، آرمیده است.

عکس قدیمی از تیم منتخب فوتبال اشکذر و مجومرد در دهه پنجاه دروازه بان این تیم شهید محمدکاظم دهقانی است