اهل فیروزآبادِِ اشکذرم و الان هم در مدرسه نمونه زارچ مشغول تحصیل،خدا را هزاران مرتبه شکر یکی از هزاران نفری بودم که از سراسر کشور به دیدار رهبر از جان عزیزترمان می رفتم ،به قول یکی از دوستان وقتی کارت ملاقات و اسم من را دید با لبخند گفت ” اگر قرار شد خاطره سفرت را بنویسی عنوانش را بگذار ، سیدعلی یکی از هزاران زائر آقا سید علی ”
سفر خیلی کوتاه بود ولی سفرنامه اش طولانی ، فقط به همین چند جمله بسنده کنم
کاروان دانش آموزان یزدی ها ۷۲ نفره بود ، عددی که برای ما مقدس است و ما را به یاد یاران آقا سیدالشهدا علیه السلام می اندازد، ماجراهای بین راه و خوش و بش های سفر هم بماند ، تهران که رسیدیم رفتیم مصلی، دقیقا همان جایی که رهبر عزیزمان چند وقت پیش ” خطبه نصر” را خوانده بودند، افتخاری بود با محل ایراد آن خطبه عکس یادگاری بگیرم
برای زیارت رهبر عزیز و گوش دادن به سخنرانی به حسینیه امام خمینی رفتیم ، ماشالله شور و شعف بچه ها خیلی زیاد بود ، تصورم این بود وقتی رسیدیم راحت می روم و از جلو آقا را زیارت می کنم در حالیکه وقتی رسیدیم عقب های جمعیت با زور جایمان شد، جای من هم تقریبا افتاده بود پشت یکی از ستون های عقب حسینیه، خیلی خودمانی بگویم گروه سرود” نسل آرمانیم” را خوب دیدم و سرود را شنیدم اما حماسه خوانی حسین طاهری را فقط گوش دادم ، دیگر مداح را نمی دیدم رهبر عزیز هم که صحبت را شروع کردند ، خیلی می خواستم هم به راحتی ایشان را ببینم وهم صحبت ها را گوش دهم، اما به سختی می دیدم و فقط حرف ها را گوش می دادم ” حرف هایی که باید مقابل چشم باشد”
