هزارپایی بود وقتی میرقصید جانوران جنگل گِرد او جمع میشدند تا او را تحسین کنند. همه، به استثنای یکی که ابداً رقص هزارپا را دوست نداشت «یک لاک پشت حسود» …
او یک روز نامهای به هزارپا نوشت :
ای هزارپای بی نظیر!
من یکی از تحسین کنندگان بی قید و شرط رقص شما هستم و می خواهم بپرسم چگونه می رقصید.
آیا اول پای ۲۲۸ را بلند میکنید و بعد پای شماره ۵۹ را؟
یا رقص را ابتدا با بلند کردن پای شماره ۴۹۹ آغاز می کنید؟ در انتظار پاسخ هستم.
با احترام تمام «لاک پشت»
هزار پا پس از دریافت نامه در این اندیشه فرو رفت که بداند واقعا هنگام رقصیدن چه میکند؟ و کدام یک از پاهای خود را قبل از همه بلند میکند؟ و بعد از آن کدام پا را؟
متاسفانه هزار پا بعد از دریافت این نامه دیگر هرگز موفق به رقصیدن نشد.
سخنان بیهوده دیگران از روی بدخواهی وحسادت؛ میتواند بر نیروی تخیل ما غلبه کرده و مانع پیشرفت و بلندپروازی ما شود.
برگرفته از کتاب : دنیای سوفی یوستین گردر
