از روستای هامانهی شهرستان اشکذر تا مجمع عمومی سازمان ملل؛ روایتِ اقتدار یک دیپلمات
اسماعیل بقایی هامانه، دیپلمات باسابقه که این روزها با پاسخ صریح و قاطع خود به پرسش چالشبرانگیز خبرنگار خارجی، نگاههای بسیاری را به خود معطوف کرده است، با کولهباری از تجربیات در سازمان ملل و دانشکده روابط بینالملل، سکان هدایت رسانهای دستگاه دیپلماسی کشور را در دست گرفته است تا در بزنگاههای حساس دیپلماتیک، روایتگر اقتدار ملی ایران در عرصههای جهانی باشد
در روزهای پرآشوب دوران دفاع مقدس سوم و آتشبس پس از آن، نام «اسماعیل بقایی » بیش از همیشه بر سر زبانها افتاد؛ مردی که در کنفرانس خبری هنگامی که خبرنگار خارجی پرسید: «آمریکا یک ابرقدرت است، چرا عقبنشینی نمیکنید؟»، با آرامش و صلابت پاسخ داد: «ما هم ابرقدرت هستیم.»
همین جمله، که از ژرفای ایمان به استقلال و عزت ملی برخاست، تحسین جهانیان و ایرانیان را برانگیخت و در گوش تاریخ ماندگار شد.
«اسماعیل بقایی هامانه»، دیپلماتی برجسته و سخنگوی وزارت امور خارجه، در سال ۱۳۵۴ شمسی چشم به جهان گشود. زادگاه او، روستای هامانه از توابع بخش خضرآباد شهرستان اشکذر، مهد مردمانی سختکوش و شریف است. بقایی هامانه دانشآموختهی رشته حقوق بینالملل از دانشگاههای تهران و شهید بهشتی، و همچنین رشته دیپلماسی و سازمانهای بینالمللی از دانشکده روابط بینالملل میباشد؛ تحصیلاتی که بنیان کارنامهی درخشان دیپلماتیک او را شکل داد.
در سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰، وی بهعنوان نماینده جمهوری اسلامی ایران در کمیته حقوقی سازمان ملل متحد در نیویورک خدمت کرد و در مسئولیتهای گوناگون کارشناسی و مدیریتی، از کارشناس حقوقی گرفته تا مدیرکل دفتر مطالعات سیاسی بینالمللی وزارت امور خارجه، حضوری مؤثر و پرتوان داشت.
بقایی همچنین سابقهای برجسته در عرصه دیپلماسی چندجانبه دارد؛ از جمله فعالیت در دفتر نمایندگی دائم ایران در نیویورک و ریاست کمیته حقوقی (کمیته ششم) مجمع عمومی سازمان ملل متحد که از مهمترین جایگاههای حقوق بینالملل در نظام جهانی بهشمار میرود.
ماموریت وی بهعنوان سفیر و نماینده ایران در سازمانهای بینالمللی در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲ به پایان رسید؛ اما مسیر خدمت به میهن همچنان برایش ادامه یافت. از ۱۱ مهر ۱۴۰۳، اسماعیل بقایی در مقام سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، با صلابت و درایت، صدای دیپلماسی کشور را در جهان نمایندگی میکند.
جملات و رفتار او نشان از نسلی از دیپلماتها دارد که نه در سایه قدرتها، بلکه با ایمان به اقتدار ملت ایران، پای به عرصه جهانی میگذارند؛ نسلی که باور دارد عزت، درون مرزهای همین خاک ریشه دارد.
