تصور میکنید از باب اتّفاق و تصادف است که امام علی (ع) در شب نوزدهم ضربه میخورد و در شب بیست و یکم به دیدار پروردگارش میشتابد و ایّام شهادتش تا شب بیست و سوّم که شب سوّم امام است، ادامه دارد؟ آیا این مقارنت اتّفاقی است؟
یا این که علی (ع) شأن این امّت و سرنوشت آن است.
آیا علی (ع) در این شبهای تاریک، نوری است که سرنوشت امّت را تعیین میکند و دعایی است که حاجات آن را برآورده میکند و عزّتی است که آن را سربلند میکند و جانی است که مایهی پایداری حیات آن میشود؟
معتقدم اینگونه است.
من معتقدم که بین امیر مؤمنان و سرنوشت امّت و بین امیر مؤمنان و شب قدر، رابطهای ناگسستنی برقرار است.
امام موسی صدر، کتاب انسان آسمان، شأن امّت و سرنوشت آن، بندهای ۳۸۲ و ۳۸۳
