نیاکان ما هرگز دانش خود از کس دریغ نمی داشتند ، آنچه می دانستند و می یافتند مردمان را می گفتند و می آموختند . چه نامه های گرانبهایی که نوشتند و بسا اندرزهای سودمندی که بیادگاران نهادند و رفتند و ما را از آزمایش دگرباره بی نیاز ساختند . چندان در این راه و روش کوشش داشتند که اگر کسی از ایشان چیزی دریافتی و یا به دری از دانش رسیدی و در بیابانی بودی از بیم آنکه مبادا از یاد رود و آیندگان از آن آگاه نگردند ، دریافته بر سنگها نوشتی و تخم دانش در ویرانه ها کشتی . دانشمندان این زمان را درفش دانش و فرزانگی آنگاه تابان گردد که روش نیاکان پویند .
دادبه پارسی
منبع: مهر ایران
