مجتبی پس از علی

خانم دهقان طزرجانی شاعر مجومردی قطعه “مجتبی پس از علی” را سرود

متن سروده بدین شرح است:

آه ازشعری که چشمش گربگیردبی هوا
گوشه ای درروضه ی چادربمیردبی هوا
گریه های مادرش رابشنودازپشت در
هم دروهم میخ وهم آجربمیردبی هوا

هم ببیند مادرش رابین یک دیوارودر
هم ببیندبسته دست وبسته بازوی پدر
آتش و سقط جنین وقنفذوفریادمیخ
هم ببیندضربه ی پای حرامی پشت در

هم کندباآستین،پاک اشک های خواهرش
هم بمیردبارهابا دردهای مادرش
هم ببندد زخم های مادرش رامجتبی
هم زبان عاجزشود این قدروقت غربتش

بازهم تکرارشد،تاریخ بعدازسالها
بازهم،پرچم دوباره ازعلی برمجتبی
پای باران بازشد وقتی میان روضه ات
پای پرچم میرسد حتما به روی قله ها

باران دهقان شاعرموسسه فرهنگی هنری مجمر

بامداد شب های قدرسال ۱۴۰۴