عصر جمعه ۱۰ اسفند ۱۴۰۳ توفیق شد ، سرتربت عموی عزیزِ شهیدم ، شهید عباس جعفری نسب بودم !
دسته گلی آنجا دیدم ، پسرم گفت ” در کلیپی که دیشب تو سالن ۲۲ بهمنِ سرخط پخش کردند این دسته گل ها بود، منظورش برنامه تجلیل از فوتبالیست های تیم شهرداری اشکذر،که توانسته بودند قهرمان لیگ استان شوند،بچه های این تیم آمده بودند زیارت تربت شهدای ورزشکار در گلزار شهدا اشکذر، شهیدان محمد حسن دهقانی و مجید زارع!
پس از این صحبت به پسرم گفتم ” خبر داری عمو عباس شهیدت فوتبالیست بوده!؟
تا گفتم عموی شهیدت به همراه دانش آموز شهید جلال کلانتری از شهدایِ فوتبالیست شهر بودند،پسرم شروع کرد با زبان فوتبالی شهدای فوتبالیست را وصف کردن ، حیفم آمد ثبتش نکنم !
“درود بر شهیدانِ فوتبالیست که عاقبت به خیریشان در آفساید نبود! و هیچ وقت به بیگانه پاسِ گل ندادند! خط حمله، میانه و خط دفاع فرقی نمی کرد گوش به حرف مربی بودند !
مقابل دشمن گل به خودی نزدند،در کرنرهای زندگی جهادیشان ارسال شان عالی بود، مرتب به دشمن لایی می زدند و از دشمن پنالتی می گرفتند
از فرصت های ضربه ایستگاهی بهترین استفاده می کردند و از کری خوانی دشمن نمی ترسیدند
چشمشان به حاشیه نبود و خودمحور نبودند و کارهای گروهی جمعی انجام می دادند ، با چشم باز رقیب را رصد می کردند، تا دقیقه ۹۰ زندگی جنگیدند ، آنقدر مظلومانه زندگی کردند که دشمنانشان از تاریخ کارت قرمز گرفتند
اگر گلی از دشمن می خوردند هیچ وقت ناامید نمی شدند
متن و عکس یک نونهال فوتبالی بیت الشهدایی با بهزادپور دروازه بان قهرمان فوتبال ساحلی جهان
