این تصویر، یک حکاکی قدیمی از جغدی است که عینک زده، کنار کتابها نشسته و شمعی روشن پیش رویش قرار دارد. زیر تصویر نوشتهاند:
«وقتی جغد خودش نخواهد ببیند، شمع و عینک چه فایدهای دارد؟»
پیامش روشن است؛ گاهی همه ابزار فهمیدن فراهم است؛ کتاب هست، نور هست، تجربه هست و حقیقت هم پیش چشم قرار دارد، اما تا وقتی خود آدم نخواهد ببیند و بفهمد، هیچکدام سودی ندارد.
نادانی همیشه از ندانستن نیست؛ گاهی از نخواستنِ دانستن است. حقیقت برای بعضیها آنقدر سنگین است که ترجیح میدهند چشم بر آن ببندند، حتی وقتی همه چیز برای دیدنش مهیاست.
