” راستی ، کفش های نونهالان و نوجوانان شهید غزه چقدر دلتنگِ بچه هایی شدند که آن ها را می پوشیدند،با این کفش ها مدرسه می رفتند و ورزش می کردند”
این چند خط را سه تا از دانش آموزان هنرمند شهرستان اشکذر پس از دیدن تصویری از کشور هلند که_به صورت نمادین هزاران جفت کفش را به یاد کودکان شهید غزه چیده بودند_گفتند
بعد هم این بچه های هنرمند با کمک شورا و بسیج دانش آموزی مدرسه شان کنار هم نشستند و هم وعده شدند جهت عهد با کودکان شهید غزه ، روی حیاط مدرسه بیایند،کفش های خود را وسط حیاط بگذارند و روی کفش ها به نشانه کودکان شهید غزه یک گل محمدی که با خود به مدرسه آورده بودند بگذارند و خودشان با پای برهنه یک زنجیره انسانی به نشانه عهد و حفاظت از راهی که کودکان شهید غزه و نونهالان مقاومت آغاز کرده اند داشته باشند!
پس از اجرای طرح ” دلتنگی کفش های بچه های آسمان” در چهارشنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۴”در شهرستان اشکذر،قرار شد نوجوانان عزیز، دهقانی، مقام اول گواش استان یزد، رفیعی،مقام دوم عکاسی استان و طالبیان مقام دوم داستان نویسی در مقطع متوسطه اول برای این طرح، نقاشی، عکس و مستند و داستان بنویسند
یکی از بچه های اجرا کننده طرح می گفت فهمیدم”نه تنها قلب ها برای کودکان شهید غزه مرز ندارد که کفش ها هم مرز ندارند”
